مدیریت بازرگانی 88 دانشگاه شاهد

ای دل غافل ! چه زود گذشت

چهار سال؛انگار که همین دیروز بود....یادش بخیر

این آخرین سالی هست که بعنوان همکلاسی داریم عیدو بهم تبریک میگیم؛ خیلی سخته

چند روز پیش بود که با یکی از دوستان میگفتم دانشگاه خوبی نداشتیم ولی کلاس خیلی خوبی داشتیم. بچه های باحالی داشتیم. کلاسمون یه سر و گردن از ورودی های دیگه بالاتر بود...

حیف ؛ حیف که زود گذشت. میدونم که این خاصیت زندگیه و هر اومدنی؛ رفتنی و تموم شدنی داره ولی برا من که رفتن و تموم شدن خیلی سخته. مخصوصا تموم شدن چهار سال از بهترین سالای زندگیم با بهترین دوستام

هنوز که هنوزه فکره تموم شدن دانشگاه و ندیدن بچه ها دلمو میلرزونه. امیدوارم که دوستی هامون به دوران دانشگاه ختم نشه...

دوستان خوبم عیدتون مبارک...

درست چند قدم مانده به پاییز. چند قدم مانده است به اول مهر. این روزها را یادتان هست ؟! این روزهای غصه‌ی شیفت و نوبت را خوردن! غصه‌ی شیفت صبح و عصر و حتی شیفت وسط را خوردن ؟! غصه‌ی «کدام معلم را داشتن بهتر است» را خوردن؟ غصه‌ی « پس کی بزرگ می‌شیم راحت شیم؟!» را خوردن! این روزها را یادت هست که دلمان تووی مسیر مدرسه می‌لرزید ؟! این روزها را یادت هست که آغاز فصل درس نخواندن‌هایمان بود ؟ این روزها را یادت هست ؟!
چه‌قدر ساده بودیم ما ! چه‌قدر ساده بودیم که تمام بچه‌گی‌مان را به « پس کی بزرگ می‌شویم» گذراندیم و حالا هی می‌گوییم که « چه‌قدر زود بزرگ شدیم ». افسوس و صد افسوس که گذشت ...

)برداشت از وبلاگ مستی با جرعه ای شعر)

محمد حسن؛ مجید و حمزه ی عزیز زیارتتون قبول

امیدوارم ما رو هم دعا کرده باشید

از خداوند میخوام که باز هم به شما توفیق زیارت رو بده

راستش‌ را به‌ ما نگفتند يا لااقل‌ همة‌ راست‌ را به‌ ما نگفتند.

گفتند: تو كه‌ بيايي‌ خون‌ به‌ پا مي‌كني‌،جوي‌ خون‌ به‌ راه‌ مي‌اندازي‌ و از كشته‌ پشته‌ مي‌سازي‌ و ما را از ظهور تو ترساندند.
درست‌ مثل‌ اينكه‌ حادثه‌اي‌ به‌ شيريني‌ تولد را كتمان‌ كنند و تنها از درد زادن‌ بگويند.

ما از همان‌ كودكي‌، تو را دوست‌ داشتيم‌. با همة‌ فطرتمان‌ به‌ تو عشق‌ مي‌ورزيديم‌ و با همة‌ وجودمان‌ بي‌تاب‌ آمدنت‌ بوديم‌.
عشق‌ تو با سرشت‌ ما عجين‌ شده‌ بود و آمدنت‌، طبيعي‌ترين‌ و شيرين‌ترين‌ نيازمان‌ بود.

اما ... اما كسي‌ به‌ ما نگفت‌ كه‌ چه‌ گلستاني‌ مي‌شود جهان‌، وقتي‌ كه‌ تو بيايي‌.

همه‌، پيش‌ از آنكه‌ نگاه‌ مهرگستر و دست‌هاي‌ عاطفه‌ تو را توصيف‌ كنند، شمشير تو را نشانمان‌ دادند.

آري‌، براي‌ اينكه‌ گل‌ها و نهال‌ها رشد كنند، بايد علف‌هاي‌ هرز را وجين‌ كرد و اين‌ جز با داسي‌ برنده‌ و سهمگين‌، ممكن‌ نيست‌.
آري‌، براي‌ اينكه‌ مظلومان‌ تاريخ‌، نفسي‌ به‌ راحتي‌ بكشند، بايد پشت‌ و پوزة‌ ظالمان‌ و ستمگران‌ را به‌ خاك‌ ماليد و نسلشان‌ را از روي‌ زمين‌ برچيد.

آري‌، براي‌ اينكه‌ عدالت‌ بر كرسي‌ بنشيند، هر چه‌ سرير ستم‌آلودة‌ سلطنت‌ را بايد واژگون‌ كرد و به‌ دست‌ نابودي‌ سپرد.

و اينها همه‌، همان‌ معجزه‌اي‌ است‌ كه‌ تنها از دست‌ تو برمي‌آيد و تنها با دست‌ تو محقق‌ مي‌شود.

اما مگر نه‌ اينكه‌ اينها همه‌ مقدمه‌ است‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ بهشتي‌ كه‌ تو باني‌ آني‌ .
آن‌ بهشت‌ را كسي‌ براي‌ ما ترسيم‌ نكرد.كسي‌ به‌ ما نگفت‌ كه‌ آن‌ ساحل‌ اميد كه‌ در پس‌ اين‌ درياي‌ خون‌ نشسته‌ است‌، چگونه‌ ساحلي‌ است‌؟!كسي‌ به‌ ما نگفت‌ كه‌ وقتي‌ تو بيايي‌:پرندگان‌ در آشيانه‌هاي‌ خود جشن‌ مي‌گيرند و ماهيان‌ درياها شادمان‌ مي‌شوند و چشمه‌ساران‌ مي‌جوشند و زمين‌ چندين‌ برابر محصول‌ خويش‌ را عرضه‌ مي‌كند.به‌ ما نگفتند كه‌ وقتي‌ تو بيايي‌:دل‌هاي‌ بندگان‌ را آكنده‌ از عبادت‌ و اطاعت‌ مي‌كني‌ و عدالت‌ بر همه‌ جا دامن‌ مي‌گسترد و خدا به‌ واسطة‌ تو دروغ‌ را ريشه‌كن‌ مي‌كند و خوي‌ ستمگري‌ و درندگي‌ را محو مي‌سازد و طوق‌ ذلت‌ و بردگي‌ را از گردن‌ خلايق‌ برمي‌دارد. به‌ ما نگفتند كه‌ وقتي‌ تو بيايي‌:ساكنان‌ زمين‌ و آسمان‌ به‌ تو عشق‌ مي‌ورزند، آسمان‌ بارانش‌ را فرو مي‌فرستد، زمين‌، گياهان‌ خود را مي‌روياند... و زندگان‌ آرزو مي‌كنند كه‌ كاش‌ مردگانشان‌ زنده‌ بودند و عدل‌ و آرامش‌ حقيقي‌ را مي‌ديدند و مي‌ديدند كه‌ خداوند چگونه‌ بركاتش‌ را بر اهل‌ زمين‌ فرو مي‌فرستد. و تو عدالت‌ را آنچنان‌ كه‌ بايد و شايد در پهنة‌ جهان‌ مي‌گستري‌ و خفته‌اي‌ را بيدار نمي‌كني‌ و خوني‌ را نمي‌ريزي‌. به‌ ما نگفته‌ بودند كه‌ وقتي‌ تو بيايي‌:رفاه‌ و آسايشي‌ مي‌آيد كه‌ نظير آن‌ پيش‌ از اين‌، نيامده‌ است‌. مال‌ و ثروت‌ آنچنان‌ وفور مي‌يابد كه‌ هر كه‌ نزد تو بيايد فوق‌ تصورش‌، دريافت‌ مي‌كند. به‌ ما نگفتند كه‌ وقتي‌ تو بيايي‌:اموال‌ را چون‌ سيل‌، جاري‌ مي‌كني‌، و بخشش‌هاي‌ كلان‌ خويش‌ را هرگز شماره‌ نمي‌كني‌. به‌ ما نگفتند كه‌ وقتي‌ تو بيايي‌:هيچ‌كس‌ فقير نمي‌ماند و مردم‌ براي‌ صدقه‌ دادن‌ به‌ دنبال‌ نيازمند مي‌گردند و پيدا نمي‌كنند. مال‌ را به‌ هر كه‌ عرضه‌ مي‌كنند، مي‌گويد: بي‌نيازم‌.

اي‌ محبوب‌ ازلي‌ و اي‌ معشوق‌ آسماني‌!
ما بي‌آنكه‌ مختصات‌ آن‌ بهشت‌ موعود را بدانيم‌ و مدينة‌ فاضلة‌ حضور تو را بشناسيم‌ تو را دوست‌ مي‌داشتيم‌ و به‌ تو عشق‌ مي‌ورزيديم‌.

كه‌ عشق‌ تو با سرشت‌ها عجين‌ شده‌ بود و آمدنت‌ طبيعي‌ترين‌ و شيرين‌ترين‌ نيازمان‌ بود.

ظهور تو بي‌ترديد بزرگترين‌ جشن‌ عالم‌ خواهد بود و عاقبت‌ جهان‌ را ختم‌ به‌ خير خواهد كرد.
سیدمهدی شجاعی

قیدار تازه ترین رمان رضا امیرخانی، جمعه و در روز سوم بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در غرفه افق توزیع می شود. خود امیرخانی نیز اعلام کرده که روزهای شنبه، دوشنبه و چهارشنبه، 18، 16 و 20 اردیبهشت ساعت 16 به بعد در این غرفه برای دیدار با مخاطبان و علاقمندانش به نمایشگاه می رود.

داستان قیدار درباره یک گاراژدار در تهران دهه 50 شمسی است که نام او و کامیون‌هایش در تمام جاده‌های ایران و میان رانندگان شناخته شده است. از سوی دیگر مرام و مسلک رفتاری قیدار نیز در میان تمام افرادی که با او در ارتباط هستند به نوعی زبانزد است، اما در طول داستان با مجموعه وقایعی که برای وی رخ می‌دهد، قیدار به سمت نوعی تکامل و بازتعریف از خود دست پیدا می‌کند. قیدار در 296 صفحه و قطع رقعی و قیمت 9هزار تومان عرضه خواهد شد.

(برداشت از سایت خبر آنلاین)

چند روزه پیش بود که داشتم با یکی از دوستانم خداحافظی میکردم. چون میدونستم تا بعد عید دیگه نمیبینمش با هم روبوسی کردیم و سال نو رو پیش پیش به هم تبریک گفتیم. طبق عادت به دوستم گفتم: "ایشالا سال خوبی داشته باشی". دوستم تو جوابم گفت که سال پیش هم خیلیا این جمله رو بهم گفتن ولی نمیدونم چرا اینقدر این سالی که برام گذشت مزخرف بود. این چند روزه داشتم به این جمله فکر میکردم و به این نتیجه رسیدم سالی که گذشت برا من هم مزخرف بود و بیشتر که فکر میکنم میبینم کلا تا حالا نشده از سالی که گذشته باشه راضی بوده باشم و اصولا بیشتر کسایی رو که دیدم اونها هم به نوعی از سالی که براشون گذشته ناراضی بودن و گله میکردن از این گذر شتابناک(عجب کلمه ای!)عمر و خیل عظیمی از کارهایی که باید میکردن و نکردن و...

بگذریم که وقت تنگه!

از صمیم قلب و تمام وجودم از خداوند منان برای یکان یکان شما دوستان عزیز؛ سالی خوب و سرشار از موفقیت توام با سلامت و تندرستی برای خودتون و عزیزانتون آرزومندم. امیدوارم تو این سال جدید همگی بتونیم به بخشی از آرزو هامون برسیم.

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپيد
برگهای سبز بيد
عطر نرگس، رقص باد
نغمه و بانگ پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک ميرسد اينک بهار
خوش بحال روزگار …
خوش بحال چشمه ها و دشتها
خوش بحال دانه ها و سبزه ها
خوش بحال غنچه های نيمه باز
خوش بحال دختر ميخک که ميخندد به ناز
خوش بحال جان لبريز از شراب
خوش بحال آفتاب …
ای دل من، گرچه در اين روزگار
جامهء رنگين نمی‌پوشی به كام
بادهء رنگين نمی‌نوشی ز جام
نقل و سبزه در ميان سفره نيست
جامت از آن می كه می‌بايد تهی است
ای دريغ از «تو» اگر چون گل نرقصی با نسيم
ای دريغ از «من» اگر مستم نسازد آفتاب
ای دريغ از «ما» اگر کامی نگيريم از بهار
…
گر نکوبی شيشهء غم را به سنگ
هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ …

"اینجا بدون من" فیلمی بسیار زیبا و خوش ساخت از بهرام توکلی که دیدنش رو به همه ی شما دوستان پیشنهاد میکنم.( البته اگر حوصله ی دیدن یک فیلم تلخ و غمگین رو تو این شبای عید دارید فیلم رو ببینید!)

مثل زهری تلخ در شیرینی قندی کثیف
بر لبانت نقش بست آن‌ روز لبخندی کثیف

خوب یادم هست آن لبخند زهرآلود را
پارک ساعی، ساعت شش، عصر اسفندی کثیف

پنج ماه از بیستم اسفند تا مرداد رفت
ما جدا اما رقم می‌خورد پیوندی کثیف

رفتی و در نکبت تنهایی‌اش جان کند دل
مثل یک زندانی مسلول در بندی کثیف

بی‌تو تهران چیست؟ آیا از بلندی دیده‌ای؟
آسمانی تیره، برجی کج، دماوندی کثیف

مهدی عابدی

بی لشکریم، حوصله شرح قصه نیست

فرمانبریم، حوصله شرح قصه نیست

با پرچم سفید به پیکار می رویم

ما کمتریم، حوصله شرح قصه نیست

فریاد می زنند ببینید و بشنوید

کور و کریم، حوصله شرح قصه نیست

تکرار نقش کهنه ی خود در لباس نو

بازیگریم، حوصله شرح قصه نیست

آیینه ها به دیدن هم خو گرفته اند

یکدیگریم، حوصله شرح قصه نیست

همچون انار خون دل از خویش می خوریم

غم پروریم، حوصله شرح قصه نیست

آیا به راز گوشه ی چشم سیاه دوست

پی می بریم؟ حوصله شرح قصه نیست

شعر از فاضل نظری

این مطلب رو تو سایت طنزایران خوندم و خیلی بهش خندیدم؛ گفتم برا شمام بذارم شاید خوشتون بیاد.

لاستیك قلبمو با میخ نگات پنچر نكن

*

بوق نزن ژیان میخورمت

*

بر در دیوار قلبم نوشتم ورود ممنوع

عشق آمد و گفت من بی سوادم

*

پشت یه ژیان هم نوشته بود

جد زانتیا

*

قربان وجودت که وجودم زوجودت بوجود آمده مادر

*

شتاب مكن، مقصد خاك است

*

رادیاتور عشق من ازبهر تو، آمد به جوش

گر نداری باورم بنگر به روی آمپرم

*

تو هم قشنگی!

*

کاش جاده زندگی هم دنده عقب داشت

*

سر پایینی برنده

سر بالایی شرمنده

*

داداش مرگ من یواش

*

كاش میشد سرنوشت را از سر نوشت

*

تند رفتن که نشد مردی

چشم انتظارم كه برگردی

*

یا اقدس

یا هیچكس

*

زندگی نگه دار پیاده میشم

آیی بی وفا کجا میری

اونطرفی که ورود ممنوعه!

«مصطفی افندی» وارد میشود...!

پرسپولیس 3 - اس تق لال 2

تیم ده نفره باشه و دو تا گل هم عقب باشه و بیاد بازی دو صفر باخته رو سه دو ببره خیلی حرفه

بردی به شیرینی شیش تایی ها تقدیم به پرسپولیسی ها

هر طرف رو کن و تردید نکن سوی منی
باز در چشم‌ رس دیده‌ی پر سوی منی‌

تا ابد گر چه عزیزی ولی از یاد نبر
چشم من باشی، در سایه ابروی منی

در غمم رفته‌ای و با خوشی‌ام آمده‌ای
چه کنم؟ خوی تو این است پرستوی منی

چشم بادامی و شیرین و خوش و بانمکی
چینی و تازی و ایرانی و هندوی منی

گوش تا گوش به صحرا بخرام و نهراس
شیرها خاطرشان هست که آهوی منی!

چند وقته که میخوام چند تا فیلم رو تو وب معرفی کنم. امروز اولیشو معرفی میکنم باشه که اگه حس و حالی بود بقیه اش رو هم بذارم تو وب.

فیلم 3:10 به یوما.بنظرم فیلم فوق العاده ایه چه از لحاظ فیلمنامه چه از لحاظ بازی ها و دیالوگ و چه از لحاظ موسیقی و باقی موارد.این فیلم تو تلویزیون خودمون هم پخش شده و دوبله و متن خیلی خوبی هم داره.خلاصه اینکه دیدنش رو به همه توصیه میکنم.

خلاصه ای از داستان فیلم:

بن ويد (Russell crowe) معروفترين سارق غرب پس از سرقت پولهای راه آهن دستگير می شود اما هيچ کس حاضر نيست او را تا نزديک ترين ايستگاه قطار برساند تا با قطار ۳:۱۰ به يوما منتقل شود.دان اونسن (Christian bale) کشاورزی که به شدت به پول نياز دارد در قبال پاداش به همراه عده ای ديگر حاضر به انجام اين کار خطرناک می شوند و ...

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

بازگشت همه به سوی اوست

مجید جان با نهایت تأسف و تأثر درگذشت خاله ی گرامیتان را تسلیت عرض میکنم. برای شما و خانواده ی محترمتان صبر و شکیبایی و برای آن عزیز از دست رفته غفران و رحمت واسعه ی اللهی را خواستارم.

علی دایی ...!

استقلالی های عزیز زیاد دور برندارید!
این روزگار شما نیز بگذرد!

روز دوشنبه به خاطر تعطیل شدن کلاس اخلاق با مجید و سهیل رفته بودیم سایت تا پروپُسال دکتر بگی نیا رو که پدر ما رو در آورده کاملش کنیم. مجید گفت قبل اینکه بریم سراغ کار دکتر بیگی نیا بذار چندتا از عکسامونو که تو هاردش بود بهمون نشون بده. منم گفتم باشه بذار چند تا عکس ببینیم بعدش وقت هست که کار دکتر بیگی رو انجام بدیم.

فولدرها رو باز میکرد و عکسا رو نشون میداد و ما هم کلی به جنگولک بازیهایی که موقع عکس انداختن در آورده بودیم میخندیدیم. محض رضای خدا یه عکس نداشتیم که هممون توش صاف و سالم مثل آدم افتاده باشیم! تو یکیش من کج و کوله بودم تو یکی سهیل تو یکی خشایار تو یکی......

ولی تو همه ی عکسایی که اون روز دیدیم یکیش از همه جالبتر بود که از همه بیشتر هم بهش خندیدیم. اونم همین عکسه پایینیه. این عکس واسه ترم اول و اون روزیه که برای کلاس مهارت های زندگی اومده بودیم . خیلی دوستش دارم . خیلی باحاله و قیافه هامون توش جالبه. همون لحظه که عکس و دیدم تصمیم گرفتم که بذارمش تو وب .

راستی دوشنبه اون قدر غرق عکسا و خاطره هاشون شدیم که اصلا یادمون رفت پروپُسالی هم در کاره!

خدایتان نگهدار

سلام

اومدم تا بعد از وقفه ای نسبتآ طولانی دو تا شعر براتون بذارم که امیدوارم خوشتون بیاد.شعر اول از استاد هوشنگ ابتهاجٍ که با اینکه تکراریه ولی چون خیلی به حال و هوای وبلاگ میاد انتخابش کردم و شعر دو یکی از غزلهای حضرت سعدیه که من خیلی دوسش دارم. راستش زیاد دوست نداشتم مطلب بذارم ولی هر چی منتظر موندم دیدم مثل اینکه قرار نیست کسی به وبلاگ یه تکونی بده.الان چند وقته که فقط من و سجاد و مجید داریم توی وبلاگ فعالیت میکنیم(اگر به قسمت آخرین مطالب وبلاگ نگاه کنید صحت ادعای من و متوجه میشید) و باقی دوستان کاری برای وبلاگ انجام نمیدن و من نمیدونم این قضیه بخاطر چیه و این رکودی وبلاگ در حالیه که تو این چند وقته اخیر من از چندین نفر شنیدم که قاچاق منیجر رو به عنوان یکی از وبلاگای برتر دانشجویی معرفی کردن.در هر صورت روندی که وبلاگ به خودش گرفته واقعا نامید کنندست.

در این شرایط پیشنهاد من اینه که مدیر وبلاگ(که در حال حاضر نمیدونم کیه!)درٍ وبلاگ و تخته کنه یا اسم وبلاگ و بذاره وبلاگ مجید و دوستان! تا همه بفهمن این دیگه یه وبلاگ دانشجویی نیست و یک وبلاگٍ متعلق به چند تا دوسته!همین و بس

در کوچه سار شب

درین سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشت ملال ما پرنده پر نمی زند

یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند

نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند

گذر گهی ست پر ستم که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند

دل خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خنجر غمت ازین خراب تر نمی زند

چه چشم پاسخ است ازین دریچه های بسته ات ؟
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند

نه سایه دارم و نه بر ، بیفکنندم و سزاست
اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند

ادامه نوشته

یکی از کارهای خوبی که تو ایام نوروز امسال انجام دادم خوندن چند تا رمان خیلی خوب بود. یکی از رمان هایی که خوندم کتاب سمفونی مردگان از عباس معروفی بود. این رمان رو به توصیه چند تا از دوستان گرفتم و حالا دارم به شما توصیه میکنم که حتما این رمان رو بخونید. بنظرم رمان فوق العاده ایه( اگه کسی کتابش رو خواست من دارم)

درباره ی کتاب:

« قبل از هر چیزی باید گفت که سمفونی مردگان یک شاهکار است.» (هفته‌نامۀّ دی ولت- سویس)

" ساعت آقای درستکار بیش از سی سال است که از کار افتاده؛ در ساعت پنج و نیم بعداز ظهر تیر ماه سال 1325. ساعت سر در کلیسا سال‌ها پیش از کار افتاده بود و ساعت اورهان را مردی با خود برده است؛ اما زمان همچنان می‌گردد و ویرانی به بار می‌آورد.

سمفونی مردگان، رمان بسیار ستوده شدۀ عباس معروفی، حکایت شوربختی مردمانی است که مرگی مدام را بر دوش می‌کشند و در جنون ادامه می‌یابند، در وصف این رمان بسیار نوشته‌اند و بسیار خواهند نوشت؛ و با این همه پرسش برخاسته از این متن تا همیشه برپاست؛ پرسشی که پاسخ در خلوت تک تک مخاطبان را می‌طلبد:

کدام یک از ما آیدینی پیش رو نداشته است، روح هنرمندی که به کسوت سوجی دیوانه‌اش درآورده‌ایم، به قتلگاهش برده‌ایم و با این همه او را جسته‌ایم و تنها و تنها در ذهن او زنده مانده‌ایم. کدام یک از ما ؟ " (پشت جلد کتاب )

چکیده از انتشارات ققنوس:" آدم‌ها فقط‌ يك‌ نيمه‌ از عمرشان‌ را زندگي‌ مي‌كنند، من‌ مال‌ نيمة‌ اول‌ بودم‌ و او نيمة‌ دوم‌. آن‌كه‌ نيمه‌ اول‌ عمرش‌ را زندگي‌ كرده‌ است‌، برادري‌ است‌ كه‌ تلاش‌ مي‌كند تا پا جاي‌ پاي‌ پدر بگذارد؛ پدري‌ مستبد و تماميت‌خواه‌. و آن‌كه‌ نيمة‌ دوم‌ را زيسته‌ است‌، برادري‌ است‌ شاعر و روشنفكر، جواني‌ كه‌ نماد نسل‌ روشنفكران‌ معاصر ايران‌ است‌. برادر روشنفكر در برابر ابتذال‌ خانه‌ و جامعه‌ عصيان‌ مي‌كند، دل‌ به‌ عشق‌ مي‌سپارد و تلاش‌ مي‌كند اگر نه‌ در جامعه‌ لااقل‌ در گوشة‌ انزوايش‌ دنيايي‌ عاري‌ از پستي‌ و بدخواهي‌ بسازد. برادر ديگر پيش‌ مي‌رود و به‌ پدري‌ ديگر بدل‌ مي‌شود. تضاد ميان‌ برادران‌ ادامه‌ مي‌يابد و سرانجام‌ يكي‌ قرباني‌ ديگري‌ است‌. اما سرنوشت‌ اين‌ هابيل‌ و قابيل‌ معاصر متأثر از هزاران‌ رويداد تاريخي‌ معاصر است‌؛ رويدادهايي‌ كه‌ نه‌ هابيل‌ را چون‌ گذشته‌ باقي‌ گذارده‌اند و نه‌ قابيل‌ را. عباس‌ معروفي‌، روزنامه‌نگار و نويسندة‌ مشهور ايراني‌، جوايز داخلي‌ و بين‌المللي‌ بسياري‌ را از آن‌ خود كرده‌ و مدتي‌ است‌ ايران‌ را به‌ ناچار ترك‌ گفته‌ است‌. معروفي‌ اكنون‌ ساكن‌ آلمان‌ است‌، همچنان‌ مي‌نويسد و تسلطش‌ بر شيوه‌هاي‌ مدرن‌ داستان‌نويسي‌ و شناختش‌ از تاريخ‌ و اسطوره‌ او را در زمرة‌ پرمخاطب‌ترين‌ نويسندگان‌ ايراني‌ قرار داده‌ است‌. (برنده جايزه بنياد سوركامپ- 2001)"

اردبیل ... شهر سرد ... شهری که گاهی در زیر انبوهی از برف دفن می‌شود و این تردید را بر می‌انگیزد که آیا در این شهر هنوز زندگی در جریان است؟ ... داستان در شهر اردبیل در جریان است. بیان زندگی خانواده‌ای شش نفره. تقابل فکر سنتی و تجربی پدر خانواده و روشنفکری یکی از پسرای خانواده به نام آیدین. باید به این نکته اشاره کنم که خواندن این کتاب در ابتدا کمی سخت به نظر می‌رسد. چون در ابتدا داستان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و هر چه جلوتر می‌رویم موضوع روشن‌تر می‌شود (این رو گفتم که کتاب رو تا آخرش بخونید و خسته نشید) . نویسنده ماهرانه به بیان داستان می‌پردازد. در این داستان نوسان بین دو زمان گذشته و حال است. این کتاب 350 صفحه می‌باشد و قیمت پشت جلد آن 6000 تومان است .

سلام

فرا رسیدن سال 90 رو به شما دوستان خوبم تبریک میگم. امیدورام سالی که گذشت براتون سال خوبی بوده باشه و به چیزایی که میخواستید بهشون رسیده باشید. از خدا میخوام که سال آینده همیشه لباتون با خنده؛ دلاتون شاد؛ تنتون سلامت و البته جیباتون پر پول باشه!(کلی گشتم تا چیزی پیدا کنم که برای تبریک عید بذارم تو وب ولی تصمیم گرفتم که این جملات ساده ی خودم رو بنویسم و این شعر از امام خمینی رو بهتون تقدیم کنم)

باد نوروز وزيدست به كوه و صحرا

جامه عيد بپوشيد چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نَبُود راه به دوست

نازم آن مطربِ مجلس كه بُوَد قبله نما

صوفي و عارف از اين باديه دور افتادند

جام مي گير ز مطرب كه روي سوي صفا

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند

منِ سرمست ز ميخانه كُنم رو به خدا

عيد نوروز مبارك به غني و درويش

يارِدلدار ز بتخانه دري را بگشا

گر مرا ره به در پير خرابات دهي

به سر و جان به سويش راه نوردم، نه به پا

سالها در صف ارباب عمائيم بودم

تا به دلدار رسيدم، نكنم باز خطا

+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 20:54 توسط حسين |

برنامه گروه آموزشی مدیریت بازرگانی							روزهای هفته
	نام درس	تعداد واحد	نام استاد	شنبه	یکشنبه			دوشنبه	سه شنبه	چهارشنبه
	آیین زندگی	2	گروه معارف							10_12
	آمار 2	3+1	دکتر غمخواری							1:30-5:30
	بازاریابی و مدیریت بازار	3	دکتر قاضی زاده			10-11:30		8-9:30
	سیستم های اطلاعات مدیریت	3	دکتر سرداری			8-9:30,3-4:30
	روش تحقیق در مدیریت	3	دکتر بیگی نیا			4:30-6		1:30-3
	حسابداری صنعتی (1)	3	دکتر شیخ			1:30-3		5-6:30
	زبان تخصصی(1و2)	2	دکتر کریمیان							8_10
	تنظیم خانواده	1	گروه عمومی

قاچاق منيجر

(برداشت از سایت خبر آنلاین)

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندها