شهریار2
امروز بعد از مدتها قسمت شد سریال شهریارو ببینم و چقدر افسوس خوردم که بخاطر اتفاقات ناگهانی که امیدوارم برای هیچ کدوم از دوستان اتفاق نیفته نتونستم سریال رو دنبال کنم و سریال قسمت های جوانی رو رد کرده و حالا شهریار بعد از،از دست رفتن لاله به شبه لاله دل بسته!حالا با کمی تاخیر شعر معروف لاله ی شهریارو که بی ربط با این قسمتها هم نیست،همراه یکی از غزل های زیبای شهریار تقدیمتون میکنم.
"لاله"
بیداد رفت لاله ی بر باد رفته را یا رب خزان چه بود بهار شکفته را
هرلاله ای که از دل این خاک دان دمید نو کرد داغ ماتم یاران رفته را
جز در صفای اشک،دلم وا نمی شود باران به دامن است هوای گرفته را
وای ای مهِ دو هفته چه جای محاق بود آخر محاق نیست که ماه دو هفته را
برخیز لاله، بند گلوبند خود بتاب آورده ام به دیده گهرهای سُفته را
ای کاش ناله های چو من بلبلی حزین بیدار کردی آن گل در خاک خفته را
گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیست تب، موم سازد آهن و پولاد تفته را
گردون برات خوش دلی کس نخوانده است اینجا همیشه ردّ و نُکول است سفته را
این گوژپشت، تیرقدان راست تر زند چندین کمین نکرده کمان های چفته را
یا رب چه ها به سینه ی این خاکدان در است کس نیست واقف،این همه راز نهفته را
راه عدم نرُفت کس از رهروان خاک چون رفت خواهی این همه راه نرفته را
لب دوخت هر که را که بدو راز گفت دهر تا باز نشنود ز کس این راز گفته را
لعلی نسُفت کلک دُرافشان شهریار در رشته چون کشم دُر و لعل نسفته را
"غزل2"
اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبود از آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
مژگان کشید رشته به سوزن ولی چه سود دیگر به چاک سینه مجال رفو نبود
دیگر شکسته بود دل و در میان ما صحبت به جز حکایت سنگ و سبو نبود
او بود در مقابل چشم ترم ولی آخ که پیش چشم دلم دیگر او نبود
اشکش نمی مکیدم و بیمار عشق را جز بغض شربت دگری در گلو نبود
آلوده بود دامن پاک و بر غم عشق با اشک نیز دست و دل شست و شو نبود
از گفت و گو و یاد جفا کردنم چه سود او بود بی وفا و در این گفت و گو نبود
حیف از نثار گوهر اشک ای عروس بخت با روی زشت زیور گوهرنِکو نبود
ماهی که مهربان نشد از یاد رفتنی ست عطری نماند از گل رنگین که بو نبود
آزادگان به عشق خیانت نمی کنند او را خصال مردم آزاده خو نبود
چون عشق و آرزو به دلم مرد شهریار جز مردنم به ماتم عشق آرزو نبود
وبلاگ دانشجویان مدیریت بازرگانی