مدیریت بازرگانی 88 دانشگاه شاهد

گونتر گراس شهرت خود را مديون رُمان‌ «طبلِ حلبی» است؛ در کنار «موش و گربه» و «سال‌های سگی»، يکی از سه‌گانه‌های دانتسيگ؛ اما معروف‏تر از همه و اولين رُمان او که بر اساس آن فيلمی سينمايی ساخته شد. «فولکر شولوندورف»، فيلمساز نامدار آلمانی که پيشتر رُمان «آبروی از دست‌رفته‌ی کاتارينا بلوم» هاينريش بُل را ساخته بود، در سال 1979 ميلادی «طبلِ حلبی» را ساخت.

ديگر رُمان‌ها و داستان‌هاي او هم کمابيش بر شهرت جهانی او افزوده‌اند. اندکی هم به‌نقاشی قورباغه و خرچنگ و سفره‌ماهی و موش و گربه‌های خود می‌بالد و مجسمه‌هايی که خود ريخته و تراشيده است؛ سرگرمی ساعات فراغت او؛ آنچه در ابتدا بيشتر برای طرح روی جلد کتابهايش فراهم آورده بود و حالا جنبه‌ای ديگر از شخصيت هنری او را نشان می‌دهد. نوبل ادبيات را هم در آخرين سال از سده‌ی بيستم ميلادی به‌او دادند تا در کنار «تئودور مومزِن» (۱۹۰۲)، «رودولف اويکِن» (۱۹۰۸)، «پاول هيزه» (۱۹۱۰)، «گرهارد هاوپتمان» (۱۹۱۲)، «توماس مان» (۱۹۲۹)، «هرمان هسه» (۱۹۴۶) و «هاينريش بُل» (۱۹۷۲)، هشتمين نويسنده‌ی آلمانی باشد که اين جايزه به‌او تعلق می‌گيرد.

شخصيت اصلی رُمانِ «طبل حلبی» اُسكار ماتسِرات، طبال شهر دانتسيگ است كه از درون رَحَمِ مادرش می‌دانست و در سه‌سالگی دريافت که نه می‌خواهد سياستمدار شود و نه به‌هيچ‌وجه بقال (پدر گراس بقال بود!). چنين بود که در سن سه سالگی خود را از پله‏های خانه به‏پائين پرتاب می‏كند تا از رشد خود جلوگيری كند و همچنان كودکی سه ساله‏ باقی بماند. از همان لحظه هم طبل حلبی کهنه‌ای به‌دست می‌گيرد تا در هر فرصتی بر آن بکوبد و از اين طريق فاصله‌ای ميان خود و بزرگسالان کوته‌فکرِ پيرامونش ايجاد کند. او تا سی سالگی رشد بدنی نمی‏كند و به‌كوتوله‏ای مضحك می‏ماند كه هر چند رشد جسمانی نداشته است، اما رشد عقلانی او سه برابر ديگران است.

مشخصات کتاب